Sihirli Bahçe Montessori

Sihirli Bahçe Montessori Okulu 2002 yılında Nesrin Demiray ve kızı Arzu Aydoğan tarafından Türkiye’nin ilk Montessori okulu olarak kuruldu.

Sayısız araştırma ve çalışma Montessori yönteminin 2-6 yaş çocuklar için okul öncesi eğitimde en başarılı, bilimsel temelli ve sistemli yöntem olduğunu göstermekteydi. Şimdi bu yönteme Nesrin Hanım’ın tecrübesi ve Arzu Hanım’ın aldığı eğitimler farklı bir bakış açısı katacaktı.

Yöntemin en önemli özelliklerinden biri, kendine özgü bir mekâna ihtiyaç duymasıdır. Montessori mekânının tüm boyutları çocuk ölçülerine uygun olmalıdır. Bir çocuğun hiçbir yetişkine ihtiyaç duymadan binayı güvenli ve verimli bir şekilde kullanabilmesi gerekmektedir. Bu sebeple Sihirli Bahçe Montessori Okulları’nın tümü en ince detayına kadar tasarlandı ve inşa edildi.

Binanın tasarımı, okulun yönetici ekibi ile mimarların ortak çalışması sonucunda ortaya çıkmıştır. Tasarım süreci, herkesin ayrıntılı olarak Montessori Eğitimi’ne odaklandığı bir dönem olmuştur.

Bu özenli çalışma, binanın farklılığını tüm ziyaretçilere ilk görüşte hissettirir ve zamanla binadaki çocuklar, mekânın uyumlu etkisi altında sıra dışı bir estetik algı geliştirirler.

Felsefemiz

Doğru ve geçerli bir eğitim programının, kabul görmüş ve bilimsel dayanaklara sahip bir kuramsal çerçeve üzerine temellendirilmesi gerektiği ispatlanmıştır (Lunenburg, 2000).  

Eğitim yönteminizin ve bilgi içeriğinizin (müfredatınızın) sağlam bir temele oturması, ne yaptığınızı ve neden yaptığınızı bilmenizi sağlayan bu kuramsal altyapıya bağlıdır. Aksi takdirde sunduğunuz yöntem ve içerik, çocuğun gelişimine uygun düşmez; bu da çocuğun ihtiyaçlarını karşılamak yerine gelişimini köreltir ve insan hayatındaki en önemli dönemlerinin boşa harcanmasına yol açar.

Bu nedenle bir eğitim kurumu, her şeyden önce bir eğitim felsefesine sahip olmalıdır. Bu felsefe üzerine kuramını, ardından da yöntemini inşa etmelidir.

Montessori Felsefesi, sınıftaki araçlardan veya öğretmen merkezli eğitimden çok daha fazlasını ifade eder. Çocuğu eksik bir birey olarak değil, kendi doğasıyla değerli bir varlık olarak görür. Onu yetişkinin beklentilerine göre şekillendirmek yerine, özgün gelişim yolculuğunda rehberlik eder.

Bu yaklaşımda yetişkin, otorite değil; çocuğun ihtiyaçlarını karşılayabileceği güvenli ve destekleyici bir çevreyi hazırlayan kişidir. Çocuk, kendi hızında öğrenir, sorumluluk alır ve öğrenmeyi keyif için sever.

Montessori ile yetişen çocuklar, çalışmayı ve üretmeyi mutluluk kaynağı olarak görür; bu da onlara hayata ayrıcalıklı bir başlangıç yapma fırsatı sunar.